ديلمي در جلد دوم كتاب ارشاد القلوب از كتاب بشارة المصطفي نقل كرده است:

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم خوشحال و شادمان بر اميرالمومنين عليه السلام وارد شد و بر او سلام كرد، علي عليه السلام به سلام حضرت پاسخ گفت و عرض كرد:

اي رسول خدا، شما را مانند امروز شادمان نديده‌ام

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: بشارتي برايت آورده‌ام و آمده‌ام تو را به آن مژده دهم، جبرئيل در همين ساعت بر من نازل شد و گفت: حقتعالي بر تو سلام مي‌رساند و تو را به درود و اكرام خود مخصوص مي‌گرداند و مي‌فرمايد:

بشّر عليّاً و شيعته أنّ الطائع و العاصي منهم من اهل الجنّة

علي عليه السلام و شيعيان او را بشارت بده كه فرمانبردار و گنهكار آنها اهل بهشت خواهند بود.

علي عليه السلام با شنيدن آن به سجده افتاد و وقتي سر از سجده برداشت دستها را به طرف آسمان بلند كرد و فرمود:

شما شاهد باشيد نيمي از حسنات خود را به شيعيانم بخشيدم.

بعد از آن حضرت زهرا سلام الله عليها و سپس امام حسن و امام حسين هركدام اينگونه فرمودند. پس از آن رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود:

شما كه بخشنده‌تر از من نيستيد، شاهد باشيد من هم نيمي از حسناتم را به علي عليه السلام و شيعيان او بخشيدم.

در اين هنگام خداوند تبارك و تعالي پيغام فرستاد:

ما انتم بأكرم منّي إنّي غفرت لشيعة عليّ عليه السلام و محبّيه ذنوبهم جميعاً

بخشش شما كه بيشتر از من نيست،‌من همه گناهان شيعيان و دوستان علي عليه السلام را بخشيدم.