پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بر حضرت امير مؤمنان "عليه السلام" وارد شد در حالى كه آثار سرور و خوشحالى در صورت نازنينش آشكار بود، حضرت على "عليه السلام" سبب آنرا پرسيد. حضرت فرمودند: خداوند متعال به من بشارت داد كه شيعيان على چه عاصى و چه مطيع آخرالامر در بهشت جايگزين شوند، حضرت على "عليه السلام" به مجرد شنيدن اين كلام سجده شكر به عمل آورده و گفت: خداوندا نصف حسنات خود را به شيعيانم بخشيدم. در اين لحظه حضرت زهرا عليهاالسلام و امام حسن و امام حسين "عليهما السلام" هر يك به ترتيب عرض كردند: پروردگارا ما هم نصف ثوابهايمان را به شيعيان اميرمؤمنان على "عليه السلام" بخشيديم. رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم گفت: خداوندا منهم نصف حسنات و ثوابهايم را به شيعيان حضرت على مرتضى "عليه السلام" دادم در اين وقت بود كه وحى از طرف خداوند رسيد كه شما از من كريم تر نيستيد، منهم گناهان همه شيعيان على را آمرزيدم.
[ و فيات العلماء، ص 37]

در کتاب کافی از امام باقر علیه السلام نقل شده که فرمودند:
سه چیز اختصاص به وجود مبارک پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم داشت و در غیر آن حضرت نبود:

برای پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم سایه نبود، از محلی که عبور می کرد اگر بعد از دو روز یا سه روز کسی می گذشت به خاطر بوی عطری که در محل مانده بود می فهمید رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از آنجا عبور کرده است، به هر سنگ یا درختی که عبور می کرد بر او سجده می کردند.

شیخ طوسی در کتاب امالی از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود:

کسی که ما را بخاطر خدا دوست بدارد، و دوستان ما را بخاطر دوستی ما نه با انگیزه برخوردار شدن از مادیات و امور معنوی دوست داشته باشد، و دشمنان ما را بخاطر دشمنی که با ما دارند نه بخاطر کینه های شخصی دشمن داشته باشد، فردای قیامت اگر با گناهانی مانند ریگ بیابان و کف دریا وارد شود خداوند تبارک و تعالی او را می آمرزد.

از جمله مسائلی که درباره اهل بیت علیهم السلام می بایست مورد توجه قرار گیرد، منزلت و جایگاه واقعی ایشان است.
آیا اهل بیت هم رتبه خداوند هستند ؟
آیا ایشان مانند دیگر انسان های عادی هستند ؟
آیا می توان ایشان را با دیگر انسان ها (حتی انسان های بزرگ) مقایسه کرد ؟
رابطه ایشان با خداوند و همچنین با دیگر انسان ها به چه صورت است ؟

پاسخ این سوالات را با توجه  روایت زیر می یابیم.