شيخ طوسي در كتاب امالي از جابر بن عبدالله انصاري نقل كرده است كه رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود:

من أحبّ أن يجاور الجليل في داره و يأمن حرّ ناره فليتولّ عليّ بن ابيطالب عليه السلام

هر كه دوست دارد در جوار رحمت خداوند در خانه او يعني بهشت قرار گيرد و از آتش دوزخ در امان باشد بايد ولايت علي بن ابيطالب عليه السلام را بپذيرد.

طبری در کتاب دلائل الإمامة می نویسد: کثیر بن شاذان گوید:

در محضر با سعادت امام حسین علیه السلام بودم، فرزندش علی اکبر علیه السلام نیز حضور داشت، آن آقا زاده از پدر بزرگوارش انگور خواست، فصل انگور نبود، ناگاه آقا امام حسین علیه السلام دست مبارک خود بر ستون مسجد زد و از آن خوشه ای انگور و موز بیرون آورد و به فرزندش داد تا میل کند.

آنگاه رو به من کرد و فرمود:

ما عند الله لأولیائه أکثر

آنچه (از مقامات) در پیشگاه خداوند برای دوستان و اولیای اوست بیش از این است.

شيخ طوسي در امالي خود مي‌نويسد: محمد بن مسلم گويد: از امام باقر و امام صادق عليهما السلام شنيدم كه مي‌فرمودند:

انّ الله تعالي عوّض الحسين عليه السّلام من قتله أن جعل الإمامة في ذرّيته و الشفاء في تربته و إجابة الدعاء عند قبره و لا تعدّ أيّام زائريه جائياً و راجعاً من عمره.

خداوند متعال (چند چيز را) در ازاي شهادت امام حسين عليه السلام عنايت فرمود: اين كه مقام امامت را نصيب فرزندان آن بزرگوار نمود، شفاي بيماري‌ها را در تربت مقدّسش و اجابت دعا را در نزد قبر مطهّر آن حضرت قرار داد و اينكه روزهايي كه زائران آن حضرت به زيارتش مي‌روند و برمي‌گردند جزء عمر آنان محسوب نمي‌شود.

شيخ صدوق در كتاب «عيون اخبار الرضا عليه السلام» از امام حسين عليه السلام نقل كرده است كه فرمود:

خدمت رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم رسيدم و نزد آن حضرت ابيّ بن كعب بود، رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به من فرمود:

مرحباً بك يا أباعبدالله، يا زين السماوات و الأرضين

خوش آمدي اي اباعبدالله! اي زينت بخش آسمان‌ها و زمين.

ابيّ بن كعب عرض كرد: اي رسول خدا! چگونه ممكن است كسي غير از شما زينت بخش آسمان‌ها و زمين باشد؟ فرمود:

يا اُبيّ، و الّذي بعثني بالحقّ نبيّاً إنّ الحسين بن عليّ عليه السلام في السماء أكبر منه في الأرض، و إنّه لمكتوبٌ عن يمين عرش الله:

«حسين مصباح هدي و سفينة نجاة»

اي اُبي! سوگند به آن كسي كه مرا به رسالت برانگيخت، حسين بن علي عليهما السلام در آسمان جلوه بيشتري دارد و از عظمت والاتري برخوردار است، و اهل آسمان او را بهتر از اهل زمين مي‌شناسند و احترام مي‌گذارند و در طرف راست عرش الهي نوشته شده است: (( حسين عليه السلام چراغ هدايت و كشتي نجات است))

بحرانی در تفسیر برهان از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که رسول خدا فرمود:

یا علیّ مَن أحبَّکَ ثمَّ ماتَ فقَد قضی نَحبه و مَن أحبّک و لم یَمُت فَهوَ ینتظر و ما طلعت الشّمس و ما غربَت إلّا ظلّت علیهِ بِرزقٍ و إیمان.

ای علی! کسی که تو را دوست داشته باشد و با دوستی تو از دنیا برود در راه خدا شهید گشته است و کسی که تو را دوست دارد و هنوز مرگش فرا نرسیده باشد منتظر است و خورشید طلوع و غروب نمی کند مگر اینکه بر او به رزق و ایمان سایه می افکند.