شيخ صدوق از امام صادق عليه السلام و آن حضرت از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده است كه فرمود:

أنا علم الله و أنا قلب الله الواعي و لسان الله الناطق و عين الله الناظرة و أنا جنب الله و أنا يدالله

من مظهر و نمايش دهنده علم خداوندم و قلب خدا هستم كه اسرار و علوم خود را در آن نگهداشته است ، لسان گوياي پروردگار و چشم بيناي او هستم و من جنب اللهم يعني جانب او هستم كه تمام خلق امر شده‌اند به آن جانب توجه كنند و قرب خداوند جز با تقرب به من براي كسي حاصل نشود و من دست تواناي حق تعالي مي‌باشم.

حضـرت زهــــــرا دلش از يـاس بود
قطـره هاي اشكش از المـاس بود
داغ عطـــر يـاس زهـــرا زير مـــــاه
مـي چکانيد اشک حيدر را به چاه
گـــريه آري، گــــريه چون ابر چمن
بر کبود يـاس و ســـرخ نسترن ...
اين دل ياس است و روح ياسمين
اين امــانت را امين باش اي زمين
نيمه شب دزدانه بايد زير خـــــاک
ريخت بر روي گــل خورشيد، خاک
مدفن اين ناله غير از چــاه نيست
جز تو کس از قبر او آگــــاه نيست

در کتاب مصباح الأنوار فی فضائل إمام الأبرار می نویسد:

پیشوای ششم، امام صادق علیه السلام از پدران بزرگوارش علیهم السلام نقل می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

إنّ فاطمة علیها السلام لتشفع یوم القیامة فیمن أحبّها و تولّاها و أحبّ ذرّیّتها و تولّاهم و یشفعها الله فیهم و یدخلهم الجنة بشفاعتها

به راستی که در روز قیامت فاطمه سلام الله علیها درباره کسانی که او را دوست داشته و پیروی نمایند و کسانی که فرزندان او را دوست داشته و پیروی نمایند شفاعت می کند و خداوند متعال نیز شفاعت آن حضرت را در مورد آنان می پذیرد و به سبب شفاعت آن بانوی بزرگوار آنان را وارد بهشت می نماید.

ابن شاذان در كتاب مائة منقبة از عمر بن خطاب نقل مي‌كند كه گفت: از ابوبكر پسر ابوقحافه شنيدم و او از پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله شنيد كه آن حضرت فرمود:

إنّ الله تعالي خلق من نور وجه عليّ بن ابيطالب عليه السلام ملائكة يسبّحون و يقدّسون و يكتبون ذلك لمحبّيه و محبّي ولده عليهم السلام.

خداوند تبارك و تعالي از نور جمال علي بن ابيطالب عليه السلام فرشتگاني را آفريده است كه آنها تسبيح و تقديس خدا كنند و ثوابش را براي دوستان آن حضرت و دوستان فرزندانش بنويسند.

امام صادق عليه السلام فرمود:

جبرئيل به رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلّم عرض كرد:

إنَّ فاطِمة مسمّاة في السّماء بمنصورة

همانا فاطمه سلام الله عليها را در آسمان منصوره مي‌نامند.

و آيه شريفه "وَ يَومَئذٍ يَفرَحُ المُؤمِنون بنَصر الله" و در آن روز مومنان به ياري خداوند شاد مي‌شوند مقصود ياري خداوند نسبت به دوستان فاطمه سلام الله عليها است.

ديلمي در جلد دوم كتاب ارشاد القلوب از كتاب بشارة المصطفي نقل كرده است:

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم خوشحال و شادمان بر اميرالمومنين عليه السلام وارد شد و بر او سلام كرد، علي عليه السلام به سلام حضرت پاسخ گفت و عرض كرد:

اي رسول خدا، شما را مانند امروز شادمان نديده‌ام

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: بشارتي برايت آورده‌ام و آمده‌ام تو را به آن مژده دهم، جبرئيل در همين ساعت بر من نازل شد و گفت:

عربي باديه نشين به پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم عرض كرد: قيمت بهشت چيست؟

فرمود: لا إله إلّا الله يقولها العبد مخلصاً

گفتن لا اله الا الله كه شخص آنرا خالصانه بگويد

عرض كرد: اخلاص آن چيست؟

فرمود: العمل بِما بعثت به و حبّ أهل بيتي و انّه لمن أعظم حقّها

عمل كردن به آنچه به آن برانگيخته شده‌ام و دوستي اهل بيت من و دوستي ايشان از بزرگترين حق آن است.

حسن بن عليّ بن زياد وشاء از جدّش الياس نقل كرده و مي‌گويد:

هنگامي كه وفات جدّم الياس فرا رسيد، به ما گفت: در اين ساعت -كه اين ساعت، ساعت دروغ نيست- بر من گواه باشيد از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مي‌فرمود:

والله لا يموت عبد يحبّ الله و رسوله و يتولّي الأئمة عليهم السلام فتمسّه النّار

سوگند به خدا! هر بنده اي كه خدا و رسولش را دوست بدارد و از امامان معصومين عليهم السلام پيروي نمايد وقتي بميرد وارد آتش نمي‌شود.

آن بزرگوار اين سخن زيبا را دو مرتبه و سه مرتبه بدون اينكه من بپرسم تكرار فرمود.

در كتاب كشف الغمّة آمده كه روايت شده است:

روزي امام كاظم عليه السلام فرزندانش را خواست و به آنها فرمود:

يا بنيّ! إنّي موصيكم بوصيّة فمن حفظها لم يضع معها، إن اتاكم آت فأسمعكم في الاُذن اليمني مكروهاً ثمّ تحوّل إلي الاُذن اليسري فاعتذر و قال: لم أقل شيئاً فاقبل عذره

اي فرزندانم! من شما را به وصيّتي سفارش مي‌كنم كه اگر كسي آن را حفظ كرده و بدان عمل نمايد ضايع نخواهد شد و آن اين كه: هرگاه كسي آمد و بر گوش راست شما سخنان ناپسندي گفت، آنگاه برگشت و در گوش چپ شما عذر خواهي نمود و گفت: من چيزي نگفتم، عذر او را بپذير.

طبري در كتاب بشارة المصطفي از امام باقر عليه السلام نقل كرده است كه فرمود:

إنّ اللّه سبحانه يبعث شيعتنا يوم القيامة من قبورهم علي ما كان من الذنوب و العيوب و وجوههم كالقمر ليلة البدر

خداوند تبارك و تعالي شيعيان ما را در قيامت از قبرهاي ايشان خارج مي‌كند و با همه گناهان و عيوبي كه دارند چهره‌هاي ايشان چون ماه شب چهارده درخشان است.

ترس‌هاي آنها آرام و زشتي‌هايشان پوشيده گشته است، به آنها آرامش و اطمينان بخشيده شده است، مردمان مي‌ترسند و آنها هيچگونه ترسي ندارند، همه غمناكند و ايشان هيچ غصّه‌اي ندارند، وارد صحنه قيامت مي‌شوند با شتراني كه بال‌هاي طلائي درخشنده دارند و بدون هيچگونه زحمتي رام شده‌اند، گردن‌هاي آنها از ياقوت سرخ و نرمتر از ابريشم است، و همه اين الطاف الهي بخاطر اعزاز و اكرام آنها است.

در تفسير امام حسن عسكري عليه السلام آمده است: حضرت در ضمن سخناني فرمود:

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلّم فرمود:

إنَّ الملائكة أشرفها عند اللّه أشدّها حبّاً لعليّ بن أبي طالب عليه السلام

همانا شريف‌ترين فرشتگان در پيشگاه خداي متعال آنهايي هستند كه شديدترين مهر و محبت را نسبت به عليّ بن ابي‌طالب عليه السلام دارند.

سوگندي كه فرشتگان در ميان خودشان دارند چنين است:

و الّذي شرّف عليّاً علي جميع الوري بعد محمّد المصطفي صلي الله عليه و آله و سلّم

سوگند خدايي را كه علي مرتضي عليه السلام را بعد از محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و سلّم بر همه مردم برتري داد.